Proza, która jak żadna do tej pory przekracza granice autobiografii i łączy śledztwo medyczne, reportaż interwencyjny oraz traktat filozoficzny o chorobie. Kończy sprawdzać prace studentów, gdy nagle traci czucie w palcach. Potem przychodzą potworny ból i inne objawy. Jej świat to teraz mapa z
Śmiała opowieść o kobiecie, jej sekretach, odrębności i zniewoleniu. Pokazująca jej nieposkromioną naturę, zmienność i niekonsekwencje.
Sztuka jest oparta na życiu i twórczości Marii Komornickiej - pisarki, która mając 31 lat oznajmiła rodzinie, że jest Piotrem Włastem (reinkarnacją średniowiecznego przodka rodu). Filipiak tworzy wielowymiarową wizję życia Marii K., zamieniając jej wiersze w piosenki, wplatając fragmenty listów w
Poradnik i esej literacki zarazem: autorka odsłania kulisy twórczości, źródła inspiracji, tajemniczy proces przemiany luźnego pomysłu w skończone dzieło sztuki. Izabela Filipiak rozmawia z potencjalnymi czytelniczkami tak, jakby uczestniczyły w jej zajęciach na wydziale Gender Studies. Adresatką
Trud Marianny jest zatem trudem zapamiętywania. Wokół dziewczynki wiele śladów pamięci: bunkry o żółwiowych kopułach, owady, które nie umieją już latać, opowieści o dawnych czasach, gdy anioły błądziły niekiedy na ziemię. To znaki z różnych porządków historycznego, mitycznego i biologicznego. Ale
Opowiadania Izabeli Filipiak to proza emocjonalna, często bliska poezji, bogata i trudna do zaszufladkowania. Jej głównym tematem jest emigracja, rozumiana zarówno dosłownie, jak i metaforycznie. Utwory z debiutanckiego tomu śmierć i spirala to teksty buntownicze i prowokacyjne.
Homofobia czyli niechęć i agresja wobec gejów i lesbijek - stała się ostatnio przedmiotem ożywionej debaty publicznej. Atak Młodzieży Wszechpolskiej i pseudokibiców na Marsz Tolerancji w Krakowie, wydany przez Prezydenta Warszawy zakaz organizowania Parady Równości w Warszawie i wcześniejsze
Od Fausta do Susan Sontag, od królowej Hatszepsut do wirtualnej Wiktorii Cukt, od pism kobiecych do polskich pisarek - felietony Izabeli Filipiak składają się na przegląd bieżących zjawisk kulturowych, społecznych, obyczajowych. Są jednak wśród nich motywy wciąż powracające, jak choćby sprawy
Książka jest wnikliwą monografią życia i twórczości Marii Komornickiej (1876–1949), a zarazem próbą redefinicji polskiego modernizmu. Przełom wieku XIX i XX to okres kulturowej ewolucji, w której definiują się i rozwijają nowe gałęzie nauki, takie jak psychologia i seksuologia, oraz emancypują
